Lezersreacties

19 mei 2016

Jan Veltman reageert op ‘Boodschap aan elkaar’:

Eerst als lezer van God 3.0 en vervolgens als deelnemer in een kringgesprek dat onderwerp verder uitgediept. Inmiddels het boek “Boodschap aan elkaar” gelezen. Opnieuw interessant en boeiend, maar ook waardevol en leerzaam. Gaandeweg heb ik het verhaal bij mij laten landen. Onderstaand mijn reactie vanuit eigen ervaring.

Opgegroeid als babyboomer in een traditioneel rooms-katholiek ondernemersgezin. Het gezin stond in die tijd centraal als hoeksteen in de samenleving. Wekelijks kerkbezoek. Normen en waarden waren en zijn voor mij nog steeds de pijlers / fundamenten waarop ik mijn levensweg verder ben gaan lopen.

In mijn tijd waren er binnen ons gezin geen verdiepende gesprekken over geloof, religie. Het was een tijd dat alles voor mij gewoon was, zoals het ging. Het katholieke onderwijs, kerk en mijn omgeving hebben mij de richting gegeven, die nu nog steeds voelt als een “warme deken”. De verdieping binnen het gezin heb ik toen zeker niet gemist.

Vervolgens zelf een gezin met kinderen, waar deze situatie is voortgezet met normen en waarden, katholieke school, met af en toe bezoek aan de kerk. Het was een voortzetting van mijn opvoeding, maar dan gebaseerd op de toenmalige tijd van de jaren tachtig en negentig. Veel vrijer en minder afstandelijk. Op de leeftijd van 12 en 16 jaar van mijn kinderen, vertrok de moeder van mijn kinderen, de kinderen bleven bij mij wonen. Een belangrijk keerpunt in mijn leven, waarbij ik de kinderen heb mee gegeven: “zit niet over mij in, ik kom er wel, jullie gaan je gang, maar ik zal er altijd voor jullie zijn”. Wat ik hiermede heb bedoeld: het leven gaat verder ook zonder jullie moeder en we gaan er iets van maken om het zo gezellig mogelijk voort te zetten – wat ook is gebeurd. Nu terugdenkend, geloof ik dat het mijn wijze van “loslaten” is geworden. Geloofsgesprekken heb ik nadien ook niet of nauwelijks met hen gevoerd, zelfs, nu zij zelf een gezin met kinderen hebben, ook niet. Het is hun leven en ik leid mijn eigen leven en hou hen op de hoogte van mijn zingevende activiteiten, onder andere het schrijven van mijn levensverhaal, een vervolgverhaal op dat van mijn vader.

Het levensverhaal geschreven door mijn vader, met foto’s/documenten van ons gezin, is voor mij een uniek boek dat ik koester, met steeds de gedachte, wat ben ik toch een “bofkont”. Ik hoop dat mijn kinderen dit later ook over mijn levensverhaal gaan zeggen. De cirkel is dan voor mij rond, een mooie afronding zonder “boodschap aan elkaar” in gesprekken, maar in boekvorm.

Jan Veltman.

 

16 april 2016

ds. Käti van Bergen over

BOODSCHAP AAN ELKAAR
Zingevingsgesprek tussen generaties
André Droogers

In twee dagen tijd las ik dit boek, geboeid en kon het nauwelijks laten liggen.
Zomaar een paar reacties!
Het raakte mij om twee redenen:
*om de kerk vandaag
*en zette mij aan om na te denken over eigen geloofsleven

DE KERK, VANDAAG
Eén dagdeel, de afgelopen twee dagen, voerden 5 ongeveer 80-jarigen
een gesprek over de toekomst van hun kerk. Allen waren zij emeriti-predikanten.
De kerk moet veranderen en op nieuwe wegen gaan.
En toch loopt er een scheidingslijn tussen jongeren en ouderen.
Zo bleek uit een eerste verkenning, waar de weg heen moet gaan van deze gemeente. Hoe bereiken ouderen en jongeren elkaar?
Hoe moeilijk was het om bij de opdracht te blijven: suggesties voor veranderingen in/van de wijze van gemeente zijn, als geheel.
Jongeren komen nauwelijks meer!
Hebben jongeren en ouderen nog boodschap aan elkaar?
Luisteren zij naar elkaar?

Een paar keer vroeg ik aandacht voor zulke ‘familiegesprekken’, generaties die met elkaar in gesprek gaan over de zin van het leven, over het omgaan met schokkende ervaringen enz.
Elke keer verzandde het gesprek in opmerkingen als:
*waarom lopen jongeren de kerk uit?
*waarom zijn ouderen-van-nu niet kritischer op de vertaling van
de bijbel, heden ten dage…..enz. Dat zou al een verbetering zijn!
Zo bereik je elkaar niet!

Suggestie voor de gemeenteavond, waar het gaat om verandering van de gemeente; jong en oud moeten elkaar bereiken!
Hoe leg je verbindingen tussen de generaties?
Misschien wel door een jaar lang familiegesprekken te organiseren!
Daartoe daagt dat boek mij uit!

MIJN EIGEN GELOOFSLEVEN….
Daar werd ik bij bepaald.
Waar heb ik boodschap aan?
Waar geloof ik in?
Wie is God, Jezus voor mij?
Misschien heb ik meer met de GEEST, die inspireert!
In elke periode van mijn leven is dat anders.
Ik blijf voortdurend op weg.
Getuige de voetstap als mijn levenssymbool.
Nu, heden, ligt de nadruk op zorg, liefde, nabijheid, soms in een regelmatig telefoongesprek, soms in briefwisseling, mensen in gesprek brengen met elkaar, of met de ander zoeken naar zingeving!

Dit boek pak je op, en lees je een hoofdstuk, overweeg je de woorden, of zoek je gesprekspartners!
Käti

Één reactie op “Lezersreacties

  1. Lijkt mij een interessant boek om met elkaar als gemeente in gesprek te komen over geloof, wat heb je er aan en wat doe je er mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.